isipin mo na nakikinig ako,
sa mga tanong na gumugulo, nalilito;
ibulong mo nalang at maaasahan mo,
pakinggan mo naririto ako.
di ko inaasahan na biglang huminto,
ang paggalaw ng paa sa mundong ito;
kasama ako at ang mga pangako,
ang pagkilos ay sadyang lumiliko.
pipikit nalang ba at pakikinggan,
ang mga sigaw ng saloobin;
ang paghinga ay tila bilang sa daliri,
patigil-tigil, pagod na pagod na damdamin.
ba’t kailangan gumulong ang palad,
kung pinaghirapan mo ang pag-akyat;
ba’t di mo masabi, ang tanong ko,
ang tanong na nandito sa ulo,
titignan mo nga lang ba?,
parang tumututok ng baril sa tingin;
mga salitang patutok sa ulo,
pakiramdam nang pagpitik ng gatilyo.
patay na ba ako?,
o sadyang namamanhid lang ako;
galawin niyo ako, pakigising,
bangungot ang sitwasyon ng mundo.
ano ang gagawin sa pagbabago,
sa mga mata na sumisimangot;
sa mga saya na kumukulubot,
sayong mga salita na magulo.
hindi ako ang ninanais mo,
pero handang nasa tabi mo;
kung ang mundo ay sadyang mapuot,
asahan mo ako ay naririto ako.
